X
تبلیغات
ايمني و بهداشت حرفه اي در صنعت - استرس گرمایی

ايمني و بهداشت حرفه اي در صنعت

ايمني بهداشت حرفه اي حوادث كار قانون كار حفاظت فني آيين نامه هاي حفاظتي safety occupational health

استرس گرمایی

استرس گرمايي

مقدمه

بیشتر کارها نیاز به کار کردن در محیطهای گرم دارند چه در بیرون چه در داخل.کار کردن در گرما و انجام کار فیزیکی سنگین می تواند بر سیستم سرمایشی بدن تاثیر داشته باشد.یک کارگر وقتی که استرس گرمایی را تجربه می کند که بدن قادر نباشد خود را خنک کند.اگر استرس گرمایی در مراحل اولیه شناخته و درمان نشود شرایط خیلی جدی و حتی کشنده ممکن است به طور سریع گسترش یابد.

کارگرانی که احتیاج دارند در محیط گرم کار کنند باید به اندازه کافی آمادگی لازم را برای مقابله با استرس گرمایی داشته باشند.فعالیتهای کاری بیرون اغلب در طول ماههای گرم تابستان افزایش می یابد،مخصوصا ساخت بام،جنگلداری ،مقابله باآتش و جاده سازی .در فعالیتهای کاری داخلی در محیطهای گرم کارگران هم در طول سال با گرما مواجهه دارند.این شامل کارکردن در صنایع خمیر سازی ،کاغذسازی،اتوشویی،نانوایی،ساخت و تولید فولاد،دیگ بخار و کار نزدیک کوره های سیمان .کارگرانی که با محیطهای گرم مواجهه دارند باید ملزم به پیشگیری از استرس گرمایی و شناخت علائم اویه استرس گرمایی در خودشان و کارگران دیگر شوند.

استرس گرمایی می تواند منجر به یک سلسله از مشکلاتی از قبیل جوشهای پوستی ،گیجی وتشنج و بیهوشی شود.نشانه های اولیه ی استرس گرمایی مانند خستگی مفرط خواب آلودگی ،تحریک پذیری،عدم ثبات و تعادل در تصمیم گیری می تواند منجر به حوادث جدی شود.عدم درمان فوری این نشانه ها می تواند سریعا شرایط بحرانی از قبیل تشنج و بیهوشی را گسترش دهد.

 

استرس گرمایی چیست؟

دمای معمولی بدن بین 36تا38 است.وقتی که این دما از این حد بالاتر رود بدن با آزاد کردن مقداری گرما واکنش نشان می دهد.اما گرمای وارده به بدن بیشتراز حدی باشد که بدن بتواند با دفع گرما دمای خود را کاهش دهد بدن شروع به گرم شدن می کند و شخص به استرس گرمایی نزدیک می گردد.مشکلاتی را که از طریق گرما سلامتی را دچار اختلال می کنند بیماریهای ناشی از گرما گویند.این بیماریها زمانی اتفاق می افتند که شخص مشغول انجام کارفیزیکی سنگین و در محیط گرم و مرطوب است در این صورت

 مقدار زیادی آب همراه بانمک از بدن دفع می گردد.برای جلوگیری از استرس گرمایی تمام کارگران باید تمام منابع ایجاد گرما را بشناسند و بدانند که بدن چگونه گرمای اضافی را از خود دفع می کند.

گرما می تواند از دوطریق به بدن راه یابد:1.می تواند در حین کار گرما ایجاد کند.2.جذب از طریق محیط،هر فعالیت کاری یا در محیطسبب ایجاد گرما شود و گاهی اوقات خودش باعث استرس گرمایی است.

گرما از طریق فعالیت بدن:گرمای تولید شده در کارگر بستگی به حجم کار دارد.

مثال

فعالیت

حجم کار

کارهای میزی ،تایپ،رانندگی در ترافیک سبک

نشستن ،حرکت دادن ملایم بازوهاو پاها،نشستن و راه رفتن ملایم

سبک

پست چی ها

راه رفتن تند،نشستن و حرکت دادن شدید پاها و دستها همراه با صحبت کردن

متوسط

آتش نشانها

بلند کردن مکرر اجسام ،بالا رفتن از پله ها با استفاده از لباسهای سنگین

سنگین

 

میزان گرمایی از محیط به یدن می رسد(گرمای محیط خارج)بستگی به درجه حرارت هوا و میزان حرکت هوا و انرژی تابشی دارد.تعدادی از مثالهای گرمای تابشی و دستگاههای گرم کننده دیگهای بخار و نور خورشید است.

دفع گرما از بدن:بدن می تواند معمولا از حرارت اضافی رهایی یابداما چگونگی و مقدار آن بستگی به چندین فاکتور دارد.ازجمله دمای هوا،رطوبت،میزان جریان هوا،نوع پوشش،و فاکتورهای فردی .اگر یک یا چند عدد از این فاکتورها کاررابرای بدن شکل می کند در رابطه با رهایی یافتن از گرما بدن به سوی بیماریهای ناشی از گرما پیش می رود.

دفع گرما از بدن:بدن معمولا می تواند گرمای اضافی را آزاد کند،اما مقدار گرمای دفع شده بستگی به چندین فاکتور مانند هوای محیط،دما،رطوبت،جریان هوا،نوع پوشش و عوامل خطر فردی دارد.اگر یک یا چندین از این عوامل باعث مشکل برای ازدست دادن گرمای اضافی شود،ناراحتی های گرمایی ممکن است گسترش یابد.

بدن به دو روش اصلی برای گرمای اضافی دارد،به وسیله افزایش جریان خون به پوست و تعریق

 

Ø     افزایش جریان خون: جریان خون که در پوست است گرماس اضافی را به سطح پوست می رساند ،وقتی هوا سردتر از پوست است گرما به هوای محیط منتقل می گردد.این فرایند مثال ساده مبادله گرما به وسیله ی هدایت شناخته شده است.با افزایش گرمای اضافی بدن جریان خون نیزافزایش می  یابد.افزایش جریان خون در پوست اغلب باعث قرمز شدن صورت یا ظهور سرخی می گردد.در آب و هوای گرم نواحی سایه می تواند مقدار هوای خنک در مقابل تابش مستقیم آفتاب فراهم کند.کار کردن یا استراحت در نواحی سایه به بدن اجازه می دهدتا گرمای اضافی خود را به وسیله انتقال آن به هوای محیط دفع کند.اگر شخصی احساس گرمای زیادی می کند دوش آب سرد می تواند سرعت سرد شدن را به وسیله ی انتقال گرمای بدن به آب گرم را تقویت کند.

Ø     عرق کردن:وقتی بدن گرم می شود.مقغز به بدن فرمان می دهد که عرق کند،عرق کردن به تنهایی بدن را خنک نمی کند ،عمل خنک کردن وقتی اتفاق می افتد که در حین عرق کردن تبخیر هم از روی پوست صورت می گیرد.در دمای بالاتر از 35درجه سانتی گراد یعنی وقتی هوا گرمتر از پوست است به عنوان موثرترین روش برای خنک کردن بدن اتفاق می افتد.میزان عرق کردن که مشروط به خنک کردن بدن است میزان تبخیررا تعیین می کند بنابراین هر فاکتوری که روی تعریق یا تبخیر عرق تاثیر می گذارد روی توانایی بدن در خنک کردن خودش به وسیله ی عرق کردن نیز تاثیر می گذارد.توانیی فردی کارگران برای عرق کردن می تواند به وسیله ی فاکتور هایی از قبیل عدم تطابق با محیط گرم،داشتن شرایط پوستی که عرق کردن را محدود می کند،استفاده از داروهایی که تعریق را محدود می کند و نیاسامیدن مایعات کافی کاهش یابد.رطوبت پایین و جریان هوای بالا باعث افزایش تبخیر می شوداگرچه رطوبت بالا و برنامه های حفاظتی به طور مشابه تبخیر را کاهش می دهد.اگر چه لباسهای حفاظتی کارگران را از سایر خطرات محافظت می کند نیز می تواند منجر به استرس گرمایی شود.

v     فاکتورهای منحصر به فرد خطر استرس گرمایی:

این موضوع مهم است که بدانیم عوامل خطر رایج که ممکن است شانس پیشرفت استرس گرمایی را در کارگران افزایش دهد حساسیت متفاوت افراد نسبت به گرماست.دو فاکتور که مهم است برای  کارگران در کنترل گرما ،تطابق صحیح و شرایط جسمی مناسب است.با طراحی دقیق تجهیزات می توان ریسک استرس گرمایی را کاهش داد البته با ملاحظه فاکتورهای ذکر شده زیر:

فقدان تطابق:

تناسب بدن برای کار در محیط گرم یک امر واضحی است.یک شخص که به طور منظم در محیط گرم کار می کند ممن است خطر کمتری برای گسترش ناراحتی های گرمایی داشته باشد نسبت به کسی که فاقد این شرایط است.

فقدان ظرایط جسمی مناسب:

افراد دارای شرایط جسمی مناسب عموما توانایی بهتری برای مقابله با استرس گرمایی و کاهش احتمال پیشرفت استرس گرمایی دارند فعالیتهای ورزشی منظم مانند پیاده روی ،دویدن،دوچرخه سواری  و شنا می تواند سطح تناسب فیزیکی افراد را افزایش دهد.

چاقی:

افزایش چربی بدن،ماده عایق بدن را افزایش می دهد که اتلاف گرما را کاهش می دهد.افرا با افزایش وزن ممکن است در حین فعالیت گرمای بیشتری را تولید کنند.

افزایش سن:

کارگران مسن (65-40سال)عموما قادر قادر با تطابق با گرما نمی شوند.در بزرگسالان تنظیم دمای بدن کافی نیست و عرق دیر تر شروع شده و به آهستگی اتفاق می افتد.

وضعیت پزشکی موجود یا رفتار :

به طور کل وضعیت پزشکی و رفتار می تواند توانایی شخص را در تطبیق با استرس گرمایی کاهش دهد.برای مثال مشکلات قلبی در رفتاری مانند کاهش نمک(سدیم)در رژیم غذایی و ضعیف بودن بدن ،توانایی بدن را در خارج کردن گرما بهتر کند.بیماری قلبی می تواند براثر گرما وخیم تر گردد.

شرایط دیگری که ممکن است خطر گرما را افزایش دهد،اختلالاتی شامل دیابت ملیتوس،کیست فیبروتیک و پرکاری تیروئید.اگر تردیدی وجود داشته باشد خواه یک کارگر از لحاظ معاینه پزشکی قادر به کار در محیط گرم یا انجام کار سنگین باشد.

بیماری های مزمن و کوتاه مدت:

بیماریهای تب دار ،اسهال و استفراغ می تواند دلیل بیشتر کاهش مایعات بدن باشد که ممکن است توانایی بدن را در تطبیق با گرما کاهش دهد.کارگانی که احساس خوبی برای کار در گرما ندارند نباید در محیط گرم کار کنند تا زمانی که آنها مجدد احساس بهتری پیدا کنند. کاهش خواب اغلب می تواند خطر استرس گرمایی را افزایش دهد.

بیماریهای مزمن پوستی:

جوشها،درماتیتها،سوختگیهای التیام یافته در حالات دیگر پوست که نواحی بزرگی از سطح پوست را درگیر می کند که ممکن است منجر به کاهش توانایی بدن در تعریق باشد.مشکلات پوستی که ممکن است اغلب زمانی که در مقابل گرما بی حفاظ باشد وخیم تر گردد.

استفاده از دارو:

بعضی از داروها ممکن است سبب ایجاد مشکلاتی شوند برای زمانی که کار کردن در شرایط استرس گرمایی باشد شامل:
داروهای آنتی کولینرژیک

آنتی هیستامینی

آنتی سایکوتیک

Beta blockers

Calcium channel blockers

Cyclic anti depressants

Diuretics

لیتیم

این لیست کاملنست.افرادی که در محیط استرس گرمایی کار می کنند باید در مورد اثرات بالقوه جانبی داروها نسبت به بدنشان مورد بررسی قرار  گیرند.

الکل و داروها:

مصرف الکل کمبود آب را افزایش می دهدو می تواند سبب عادت کردن بدن کارگران به از دست دادن آب در بدنشان شود.بعضی از داروهای تقلبی گرمای بدن را افزایش می دهند و توانایی بدن نسبت به کاهش دمای بدن را کاهش می دهند.

وجود گرمازدگی قبلی:

در کارگرانی که قبلا به گرمازدگی مبتلا شده اند خطر تکرار گرمازدگی افزایش می یابد.کارگران باید علائم نشانه ای گرمازدگی را بدانند مانند عرق کردن بیش از حد،تهوع،سرگیجه .اگر استرس گرمایی شناخته نشود ودر مراحل اولیه معالجه نگردد می تواند اثرات جدی بر روی بدن بگذاردمانند کرامپهای گرمایی ،خستگی گرمایی یا گرمازدگی

کرامپهای گرمایی:کرامپ گرمایی سبب  انقباض های شدید ماهیچه ای می گردد..این بیماری از طریق از دست دادن خیلی زیاد نمک در اثر عرق کردن  که معمولا نتیجه تمرین شدید یا کار فیزیکی در محیط گرم هستند.کرامپهای عضلانی معمولا در ماهیچه های که از حداکثر قدرتشان استفاده می گردد رخ می دهد مانند ماهیچه ای پا و شکم.کرامپها به طور عادی در اواخر روز کاری یا یا بعد از سر شدن ماهیچه ها رخ می دهد(برای مثال زمان دوش گرفتن بعد از کار).تشخیص کرامپهای گرمایی از بیشتر کرامپهای گرمایی معمولی که در حین کار سخت رخ می دهند.کرامپهای معمولی با استراحت و ماساژ درمان می شوند.کرامپ های گرمایی در مقایسه با آن تنها بعد از جایگزینی از دست رفته درمان می شوند.

علائم نشانه های بیماری:

درد ماهیچه ای

تعریق بیش از حد

معالجه:

Ø     جابه جا کردن کارگر به محیط خنک تر ،اگر ممکن است خواباندن کارگر به پشت و خارج کردن یا شل کردن لباسهای تنگ .

Ø     خنک کردن کارگر با اسفنج همراه با آب سرد و باد زدن .باید مراقب بود که اگر در حین باد زدن کارگر شروع به لرزیدن کرد عملیات خنک کردن را متوقف کرد.

Ø     اگر کارگر کاملا هوشیار باشد و تهوع نداشته باشد مایعات دهانی در دسترس آن قرار داد. یا یک محلول آب نمک (یک قاشق چایخوری در نیم لیتر آب)بهترین راه حل است.الکل و نوشیدنی ها ی کافئین دار توصیه نمی شود.

Ø     به طور کلی اگرکار در شرایط گرم ادامه یابد می تواند منجر با خستگی گرمایی شود.این بیماری مهمترین اختلال گرمایی است.اگر یک کارگر دچار کرامپ پیش رونده باشد و همراه با نشانه های خستگی ،ضعف ،سردرد،بیماریهای معده و روده ای و یا اختلال در حالت روانی می باشد پس کارگر ممکن است بزودی به خستگی گرمایی یا گرمازدگی دچار شود.

خستگی گرمایی:

به علت کاهش آب و نمک به صورت هم زمان ناشی می شود و ناشی از عرق کردن زیاد در حین فعالیت بدنی سخت و طولانی می باشد،زمانی که مایع جایگزینی در مقایسهبا مایع از دست رفته کافی نباشد.آن از کرامپ عضلانی خیلی جدی تر است و کارگر تعداد دیگر علائم و نشانه ها را خواهد داشت.

علائم و نشانه ها

Ø     تنفس کم عمق

Ø     افزایش میزان تنفس

Ø     ضربان قلب تندو ضعیف

Ø     رنگ پریدگی،پوست مرطوب

Ø     تعریق

Ø     ضعف،خستگی و سرگیجه

Ø     سردرد و تهوع

Ø     غش کردن

Ø      کرامپ ماهیچه ای

وجود عرق یک یافته مهم است.زیرا آن اغلب تنها راه تمییز دادن خستگی گرمایی از گرمازدگی خطرناک است.اگر معالجه نشود خستگی گرمایی ممکن است  به گرمازدگی منجر شود.کارگران مبتلا شده از خستگی گرمایی باید به کمکهای پزشکی رسانده شوند.

معالجه:

جابجا کردن کارگر به محسط خنک تر ،اگر ممکن باشد خواباندن کارگر به پشت و خارج کردن یا شل کردن لباسهای تنگ.

خنک کردن کارگر با استفاده از اسفنج همراه با آب سرد و باد زدن.اگر در هنگام خنک کردن کارگر شروع به لازیدن کرد عملیات خنک کردن را قطع کنید.

اگر فرد کاملا هوشیار بود و تهوع نداشته باشد ،مایعات دهانی در دسترس آن قرار داده آب میوه،نوشیدنیهای نمک دار بدون کافئین ،محلولهای دهانی دارای نمک در دسترس قرار دهید(یک قاشق چایخوری نمک در نیم لیتر آب)

الکل و نوشیدنیهای کافئین دار توصیه نمی شود.

در بشتر موارد نشانه های بیماران به طور چشم گیری در عرض 30دقیقه بهبود می یابد.این بیماران نیز باید به کمکهای پزشکی انتقال یابد.

سکته گرمایی(گرمازدگی):

زمانی اتفاق می افتد که مانیسم بدن برای از دست دادن گرما از بین می رود.وقتی که دمای مرکزی بدن از 40درجا سانتی گراد بالتر رود این اتفاق رخ می دهد.در این دما سیستم تعریق از بین رفته و بدن در آزاد سازی گرما دچار مشکل می گردد.اگر فرد تحت عملیات پزشکی قرار نگیرد بسیاری از کارهای او بدون هوشیاری لازم صورت می گیرد و باعث مرگ او می شود.

علائم ونشانه ها:
پوست گرم ،خشک و سرخ رنگ می شود

Ø     فقدان تعریق

Ø     کاهش سطح هوشیاری

Ø     آشفتگی و تشنج

Ø     سردرد

Ø     تهوع و استفراغ

Ø     افزایش میزان تنفس

Ø     ضربان نا مرتب قلب

Ø     شوک

Ø     ایست قلبی

پوست گرم و خشک و دارای رنگ سرخ و نداشتن تعریق یکی از راههای تمایز این بیماری با سایر بیماری های در ارتباط با گرما است.

درمان:

کارگر را منطقه خنک انتقال می دهید.لباسهای تنگ او را از بدن خارج کرده و یا شل کنید.فرد را همراه با آب و باد زدن خنک

      کنید.اگر او در طی خنک کردن دچار لرز شد عملیات خنک سازی را قطع نمایید.اگر او در حالت استفراغ نبود می توانی به او مایعات خوراکی بدون کافئین و الکل بخورانید.اگر او در حال استفراغ بود او را به پهلو بخوابانید.

گرمازدگی:زمانی اتفاق می افتدکه مکانیسم بدن برای از دست دادن گرما از بین برود.وقتی که دمای مرکزی بدن از 41 درجه بالاتر رود این عارضه رخ می دهد.در این دما سیستم تعریق از کار افتاده و بدن در آزاد سازی گرما دچار اشکال می گردد.اگر فرد تحت عملیات پزشکی قرار نگیرد بسیاری از کارهای او بدون هشیاری لازم صورت می گیرد و حتی باعث مرگ می شود.

 

علائم و نشانه ها:پوست گرم و خشک و سرخ می گرد،فقدان تعریق،کاهش سطح هوشیاری،آشفتگی و تشنج،سردرد،تهوع و استفراغ،افزایش میزان تنفس ،ضربان نامرتب قلب ،شوک،ایست قلبی

پوست گرم و خشک و دارای رنگ سرخ و نداشتن تعریق یکی از راههای تمایز این بیماری با سایر بیماریهای در ارتباط با گرما است.

درمان:کارگر را به منطقه خنک انتقال دهید.او را به پشت بخوابانید مگر اینکه او در حال استفراغ یا دارای حمله قلبی باشد. در این موقعیت او را به پهلو بخوابانید.امام لباسهای فرد را از تن خارج کنید و به وسیله آب بدن فرد را خنک کنیدبرای کار می توانید از ملافه های خیس کمک بگیرید.اگر او در حال استفراغ نباشد می توانید از مایعات خوراکی استفاده نمایید .توجه نمایید که این محلولهای حاوی الکل و کافئین باعث دفع بیش از حد آب از بدن می گردد.محلولهی نوشیدنی مناسب نیز می تواند آب و نمک(1 قاشق چایخوری از نمک در نیم لیتر آب)و یا نوشیدنیهای ورزشی باشد.

کارفرمایان باید در جایی که کارگران در تعرض گرما قرار دارندو یادر شرایطی که باعث بیماریهاو ناتوانی های ناشی از گرما می شوند مورد ارزیابی قرار دارند.اگر کارگران در تماس با گرما قرار داشتند باید طرحی برای مسئله پیدا کنند.یک قسمت از این برنامه ها این است که کارفرمایان باید اثرات گرمابر بدن و راههای جلوگیری از بیماریهای ناشی از گرما را بدانند.کارفرمایان باید آموزشهای لازم را برای همه کارگران در معرض خطر فراهم کنند.

آموزشها باید شامل:

1.چگونه استرس گرمایی را شناسایی کنیم؟

2.فاکتورهایی که از لحاظ شخصی مهم هستند مانند چاقی سن افراد

3.چگونه از استرس گرمایی پیشگیری کنیم؟

4.چگونه علائم را بشناسیم؟

5.وقتی همکاران دچار استرس گرمایی شدند کارگران چه کاری باید انجام دهند؟

این موضوع مهم است که کارگران بتوانند علائم و نشانه های ابتدایی استرس گرمایی را شناسایی کنند.اگر کارگران در مراحل ابتدایی ایجاد بیماری های ناشی از گرما  بتوانند همکاران خود را از خطر نجات دهند باعث می شوند که همکاران از خطر در امان بمانند.همچنین آنها باید مراحل و طبقات مختلف استرس گرمایی را بدانند .اما از آنجایی که کاهش سطح هوشیاری یکی از مراحل ابتدایی است،کارگران امکان دارد که نتواند گسترش استرس گرمایی را در خودشان متوجه شوند.

طرحهای کنترلی استرس گرمایی:اگر کارگران در معرض شرایطی هستند که باعث ایجاد استرس گرمایی می گردد ،کارفرما باید طرحهای کنترل مهندسی ارائه کند تا میزان تماس را کم کند.اگر طرحهای کنترلی عملی نبود باید طرحهای کنترلی مدیریتی ر ایجاد کرد.در هایت می توان از وسایل حفاظت فردی استفاده کرد.ترکیبی از شرایط مختلف می تواند روش خوبی برای محافظت در برابر گرما باشد.

کنترلهای مهندسی:1.از طریق اتوماسیون یا مکانیزاسیون فعالیتهای کاری کارگران کم شود.

2.برای کاهش انرژی تشعشعی سطح اجسام داغ را عایق کردن یا بپوشانید.

3.کارگران را از منبع انرژی تشعشعی حفاظت کنید.

4.دستگاههای تهویه برای افزایش تهویه فراهم کنید تا هوای گرم را از محیط خارج کند.

5.از فن هایی که قابلیت خنک سازی محیط را دارند استفاده نمایید.(توجه کنید که ر نقاطی که دمای هوا بالاتر از 35 در جه است فن های معمولی می تواند خطر استرس گرمایی را بیشتر کنند)

6.کم کردن رطوبت هوابا استفاده از تهویه و رطوبت زدایی.

کنترلهای اداری:

1.تطابق کارگران:بدن می تواند خودش را با شرایط محیطی وفق دهد.در این صورت صورت فرد به اهستگی باید وارد محیط مورد نظر شود.این فرآیند تطابق نام دارد که بدن اجازه می دهد خودش را اصلاح کرده و بهتر بتواند با گرما مقابله کند.

تطابق دارای 3 مزیت است:

1.افزایش کارایی دستگاه قلبی –عروقی:وقتی کارگر در محیط گرم است میزان ضربان قلب و دمای مرکزی بدن کاهش می یابد.

2.افزایش تعریق:تعریق در دماهای پایینتری صورت می گیرد و بدن فرد راحت تر خنک می گردد.

3.میزان حجم عرق از لحاظ وجود نمک کم می شود .این امر سبب جلوگیری از دفع بیشتر از حد نمک می گردد.

در کل کارگران تطابق پیدا کرده قادر خواهند بود در یک مدت مشخص  تدرمحیط گرمتر کار کنند نسبت به فردی که تطا بق نداشته است.

برای ایجاد تطابق کارگران نیاز به وقت دارند.معمولا تطابق یا سازش بعد از مدت 7 روز مداوم به تدریج در تماس بودن ایجاد می گردد.اما گاهی اوقات تا 3 هقته نیز طول می کشد.میزان زمان لازم برای ایجاد تطابق در افراد بستگی به فاکتورهای شخصی داردکه این فاکتورها منحصر به فرد هستند.برای مثال کارگران پیرتر با بیماری قلبی-عروقی احتیاج به زمان بیشتری و با برنامه زمان بندی طولانی تری نسبت به افراد جوانتر با وضعیت مناسب و بدون بیماری مشخص شده ای برای ایجاد تطابق هستند.برنامه های زمان بندی برای سازس در برابر گرما بر طبق سطح کار فیزیکی انجام شده و شرایط هوی محیطی قرار می گیرد.در واقع افراد در تعطیلی های آخر هفته مقداری از سازش خود را از دست می دهند. برای این اشخاص اولین روز کاری کمی سخت تر از روزهای دیگر است.بعد از 7 ورز متوالی دور بودن از کار،کاگر در محیط گرم باید به عنوان فردی که سازش نیافته قلمداد می گردد. در این صورت باید دوباره فرد عملیات سازش را بگذراند.

کارگرانی که قبلا در محیط گرم نبوده اند می توانند براش شروع کا رخود در اولین روز کار 20% از تمام حجم کار را داشته باشند و هر روز مقدار 10-20% به میزان فوق اضافه نمایند.

اگر کاری که 7 روز از محیط کار گرم دور باشد و مجدد به محیط کار برگردد باید شروع کار خود را با 50%از تمام حجم کاری داشته باشد و هر روز به این میزان 10-20%اضافه نماید.

 

نظارت کردن کارگران:

کارگران در شرایطی که امکان وجود استرس گرمایی است نباید حضور پیدا کنند.آنها باید نظارت و رسیدگی گردند یا در کار در صورت وجود 2نفر یا گروهی برای اطمینان از اینکه بیماریها شناخته شده و درمان شوند.

تصمیم مناسب در مورد سیکل کار-استراحت

دوره استراحت –کار اختصاصی تعیین شده و برنامه ریزی اجازه و زمان کافی را به خنک شدن بدن فرد می دهند.کارگر نباید برای دوره استراحت کاری خود به بدن خود تکیه کند.در این صورت فرد احساس بیماری می کند در این صورت دیر شده است.مناطق خنک مثل مناطق دارای تهویه ،برای زمانهای استراحت لازم است.دوش گرفتن در آب خنک در مواقعی که ممکن است می تواند بدن را خنک کند.

برنامه زمان بندی کار برای کم کردن تمای با گرما:

1.می توانید سخت ترین کار را در خنک ترین قسمت روز انجام دهید.

2.چرخاندن فعالیتهای کاری یا استفاده از کارگرانبیشتر برای کم کردن تماس با گرما

3.فرایند کار را از تماس مستقیم با نور خورشید یا منبع گرمایی تشعشعی در حد ممکن دور کنید.

4.کارهای مربوط به تعمیر و سرویس ابزارآلات که در فضای باز صورت می گیرد را در خنکترین موقع سال انجام دهید.

5.کارهای  مربوط به تعمیر و سرویس ابزارآلات که در فضای بسته صورت می گیرد زمانی که پروسه داغ خاموش است صورت گیرد.

 

نوشیدن آب:

بدن به طور طبیعی برای اینکه بتواند خود را خنک کند عرق می کند.عرق کردن همراه با ازدست دادن مقدار زیادی آب آز بدن صورت می گیردکه این مقدار آب از دست رفته باید جایگزین گردد.اگر مایعات به طور مستمر جایگزین نگردد بدن دهیدراته شده و بدن به استرس گرمایی نزدیک می گردد.کارگرانی که در محیط کار در معرض گرما هستند باید از بسته های حاوی آب خنک استفاده نمایند.نوشیدنیهای مناسب شامل آب معمولی،شیر و آب معدنی و آب میوه است.نوشیدنیهای استفاده شده نیازی به یخ زدن ندارند و این نوشیدنیها برای خنک شدن باید دارای دمای منفی 10درجه تا 15 باشند.

پوشیدن لباسهای خنک:

لباس مناسب برای کار گرم و سنگین به یدن کمک می کند تا خودش را سرد کند.لباسهای بافته شده از جنس نخ، ابریشم اجازه می دهند هوا از آنها عبور کند.عبور هوا از لباس و برخور با سطح پوست کمک می کند تا عرق موجود روی پوست تبخیر شده و فرد خنک گردد.برای کار در محیط باز در زیر اشعه آفتاب مستلزم لباسهایی با رنگ روشن برای بازتاب انرژی تشعشعی هستند.پوشیدن کلاههای دارای نقاب باعث ایجاد سایه بر روی سر،صورت و ناحیه گردن می گردد.اگر در هنگام کار در محیط گرم احتیاج به کلاه گرم بود می توانید به کلاه خود پارچه ای که دارای رنگ روشن است اضافه نمایید تا انرژی خورشیدی را به سمت عقب برگرداند.اضافه کردن موارد ذکر شده باید بدون هیچگونه صدمه وارد کردن به کلاه باشد.لباسهای پشمی می تواند کمک کند تا استرس گرمایی در زمانی که کار در کنار منابع تابشی  و یا جاهای که دما بلاتر از 35 درجه است به حداقل برسد.

لباسهای پشمی می تواند انرژی تشعشعی را منعکس کرده در حالیکه اجازه می دهد عرق از سطح پوست تبخیر گردد.اقلیمهای خیلی گرم با مقدار زیاد تماس مستقیم با افتاب کارگران در این صورت از کلاههای پشمی برای خنک شدن استفاده کنند.

کار در شرایط دمایی بالاتر 35

 

یک لایه ی نازک هوا معمولا در سطح پوست می ماند.وقتی درجه هوا بالاتر از 35 درجه قرار می گیرد این لایه ی هوا از سطح پوست در تماس مستقیم در برابر گرما جلوگیری میکند.حرکت هوا از باد بزنها در این دما می تواند به صورت یک طرفه این عامل حفاظتی را از پوست تخلیه کرده و باعث شود که بدن در برابر این گرما داغ گردد.این عامل را انتقال گرما گویند.پوشیدن لباسهای خنک و گشاد می تواند کمک به حفظ این لایه ی  حفاظتی کند.در این صورت می توان فهمید چرا مردمی که در صحراهایی که دارای اقلیم گرم هستند زندگی می کنند از شست پا تا به سر خود را می پوشانند.

 

 

لباسهای محافظت کننده:

تعدادی از محیطهای کاری به قدری گرم هستند که همواره مناسبترین کارگران تطابق پیدا کرده قادرند با استفاده از وسایل حفاظتی برای مدتی کم کار کنند.در شرایط محیط کار فوق العاده گرم برای مثال نزدیک کوره ها و...لباسهای حفاظتی لازم هستند.این نوع پوشش حفاظتی همچنین می توانند در محیط هایی که از لحاظ گرما در مقدار متوسطی هستند.استفاده از لباسها  باید با توجه به آموزشهای لازم صورت گیرد.این وسایل معمولا حفاظت کاملی از افراد در مقابل گرما ایجاد نمی کنندد داین صورت باید با نظارت دقیق بر تاثیر این وسایل مهر صحت نگاشت.

 

 

دو نوع لباس اختصاصی برای کنترل گرما وجود دارد:

  لباسهای کنترل کننده درجه حرارت:                                                       

لباسهای کنترل کننده انرژی تشعشعی:در جاهایی که نمی توان منابع انرژی تشعشعی را پوشانید یا شیلدی مناسب برای آن گذاشت از این نوع لباسها میتوان استفاده کرد.دارای انواع مختلفی است.از پیش بندها و ژاکتها .این لباسها معمولا فقط انرژی تشعشعی را از بدن دور می کنند و نمی توانند در کنترل درجه حرارت نیز تاثیر داشته باشند و یا اینکه تاثیر کمتری می توانند داشته باشند مگر اینکه طوری تعبیه شده باشند که در کنترل درجه حرارت نیز نقش داشته باشند.

 

نکات مهم برای جلو گیری از استرس گرمایی

1.یاد بگیری تا علائم و نشانه های استرس گرمایی را بشناید.

2.بدن خود را با گرما تطابق دهید.(به تدریج با گرما روبرو شوید)

3.لباسهای تمیز،دارای رنگ روشن و گشاد که بتواند هوا را بهتر به جریان بیندازید استفاده کنید.

4.جدول زمان بندی کار برای تماس حداقل با گرما داشته باشید.سخت ترین کار فیزیکی را در خنک ترین روز انجام دهید.

 

+ نوشته شده در  2009/8/13ساعت 8:17  توسط سعيد  |